ਕਾਕਟੇਲ ਪਕਵਾਨਾ, ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਬਾਰ

ਡੋਨਟ ਪਲਾਂਟ ਅਤੇ ਚੇਜ਼ ਫੀਚਰ 'ਦਿ ਰਿਪਲ ਇਫੈਕਟ' ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ 'ਇਨਸੈਪਸ਼ਨ-ਸਟਾਈਲ' ਡੋਨਟ

ਡੋਨਟ ਪਲਾਂਟ ਅਤੇ ਚੇਜ਼ ਫੀਚਰ 'ਦਿ ਰਿਪਲ ਇਫੈਕਟ' ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ 'ਇਨਸੈਪਸ਼ਨ-ਸਟਾਈਲ' ਡੋਨਟ

ਇਸਰੀਅਲ ਆਪਣੇ ਚੇਜ਼ ਇੰਕ ਬਿਜ਼ਨਸ ਪਸੰਦੀਦਾ ਕਾਰਡ ਦੇ ਅੰਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਦਿ ਰਿਪਲ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ

ਇਸਰੀਅਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਈਕਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਿ ਰਿਪਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ.

2016 ਵਿੱਚ, ਨਿ Newਯਾਰਕ ਅਧਾਰਤ ਡੋਨਟ ਪਲਾਂਟ ਰਿਪਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ-ਇੱਕ ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ-ਯੋਗ, ਤਿੰਨ-ਪਰਤ "ਸ਼ੁਰੂਆਤ-ਸਟਾਈਲ "ਡੋਨਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਰਬ ਸਟ੍ਰੀਟ. ਇਸ ਸਾਲ, ਚੇਜ਼ ਫਾਰ ਬਿਜ਼ਨੈਸ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਡੋਨਟ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਸਟੋਰ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਮਾਰਕ ਇਸਰੀਅਲ, ਦਿ ਰਿਪਲ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵੱਲ ਉਸਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ.

ਵਿਗਿਆਪਨ ਏਜੰਸੀ ਡ੍ਰੋਗਾ 5 ਨੇ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣਾ ਹੈ ਕਿ ਛੋਟੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੇਜ਼ ਦੀ ਪੁਆਇੰਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਲਾਭ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਈਸਰੀਅਲ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਐਡਵੀਕ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤਾ.

ਇਸਰੀਅਲ ਨੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। "ਮੈਂ ਇਸ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਡੋਨਟ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ."

ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਲਈ ਉਸਦੇ ਚੇਜ਼ ਕਾਰਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਇਸਰੀਅਲ ਨੇ ਆਟਾ, ਖੰਡ, ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਸਮੇਤ ਦਿ ਰਿਪਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਫੰਡ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਭਗ 80,000 ਅੰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ.

ਇਸਰੀਅਲ ਨੇ ਦਿ ਰਿਪਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਣ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ.


ਐਪੀਸੋਡ 56 - ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ

ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ "ਚੈਰੀ" ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਬੀਜ ਹੈ ਕੌਫੀ ਪੌਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਥੋਪੀਆ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ. [1] ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਫੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣਯੋਗ ਵਸਤੂ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਅਰੇਬਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਅਰੇਬਿਕਾ), ਰੋਬਸਟਾ (ਕੋਫੀਆ ਕੈਨਿਫੋਰਾ), ਲਾਈਬੇਰਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ), ਅਤੇ ਐਕਸੈਲਸਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ ਵਰ. ਡੀਵਰਵੇਰੀ).

ਅਰੇਬਿਕਾ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਬੀਨਜ਼ ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਘੱਟ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਦੇ ਪੌਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਯੂਰਪ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੜੇ ਜਾਂ ਰਬੜ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੈਫੀਨ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੀੜੇ -ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ). ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਤਕਾਲ ਕੌਫੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੁੰਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਲਾਇਬੇਰਿਕਾ ਅਤੇ ਐਕਸੇਲਸਾ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਦੁਰਲੱਭ ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਹਨ.

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਫੀ ਪਲਾਂਟ ਉਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰੇ. ਕਾਫੀ ਪੌਦੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਖੇਤੀ ਦੇ 4-7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਫ਼ਸਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. [2]

ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕੌਫੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਡ੍ਰਿੱਪ, ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ, ਕੋਲਡ ਬਰਿ,, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਰਿਸਟ੍ਰੇਟੋ). ਕੈਪਸੂਲ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਰੁਝਾਨ ਹੈ. ਯੂਐਸ ਦੇ 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ ਪੌਡ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਪੌਡ ਅਤੇ ਕੈਪਸੂਲ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ 2025 ਤੱਕ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਕਾਫੀ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵੀ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਅਮਰੀਕਨੋ, ਕੈਪੁਚੀਨੋ, ਫਲੈਟ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਐਫੋਗੈਟੋ, ਆਈਸਡ ਕੌਫੀ) ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ.

ਕੌਫੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਚੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ "ਸੁੱਕੀ" ਜਾਂ "ਗਿੱਲੀ" ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੁੱਕੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਛੱਡਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਕੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਗਿੱਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਫਲ ਨੂੰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋ. "ਹਰੀ" ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ "ਸਾਫ਼" (ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਬੱਧ) ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਏ (ਸੰਖੇਪ) ਕੌਫੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ

ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੌਫੀ ਇੱਕ "ਰਹੱਸਮਈ ਓਟੋਮੈਨ ਰਿਵਾਜ" ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. [3] ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ "ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੰਮ ਦੀ ਦਵਾਈ" ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. [4] ਇਹ 70 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ 25 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਨਕਦ ਫਸਲ ਵੀ ਹੈ। [5]

ਕੌਫੀ ਸ਼ਬਦ ਅਰਬੀ "ਕਾਹਵਾਹ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵਾਈਨ: ਕੌਫੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਵਾਈਨ ਹੈ. [6] ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯਮਨ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਮੁ cultivationਲੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ। [7] Ttਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਫੀਹਾਉਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ. [8]

ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲਗਜ਼ਰੀ ਬਣ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੇ ਦੌਰੇ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ. ਕਾਫੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ. ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕੌਫੀਹਾਉਸ 1650 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਕਈ ਸੌ ਕੌਫੀਹਾousesਸ ਸਨ। [9]

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਚਾਹ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅੱਜ ਚਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ. [10]

ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਅਰਬ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ 1699 ਤੱਕ ਕੌਫੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਜਾਵਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. [11] ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਫੀ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ. [12] ਡੱਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਕੌਫੀ ਨੂੰ ਅਫਰੀਕਾ ਲੈ ਗਏ. ਫਿਰ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸੂਰੀਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. ਫਿਰ ਇੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਗੁਆਨਾ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਕੀਤੀ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਜਮੈਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਪੇਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿubaਬਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ. [13]

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ

ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਦੀ ਕੁੱਲ ਕੀਮਤ 2020 ਵਿੱਚ 465.9 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਸੀ (ਇਹ 2019 ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਛਾਲ ਸੀ). 2020 ਵਿੱਚ 10.21 ਮਿਲੀਅਨ ਬੈਗ ਕੌਫੀ ਦਾ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕ ਕਾਫੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਚਨਬੱਧ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਯੂਐਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਆਬਾਦੀ ਦੇ 12 ਗੁਣਾ ਹੈ, ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ ($ 7.8 ਬਿਲੀਅਨ) ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ (14 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ) ਨਾਲੋਂ ਅੱਧੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ.

ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਨਿਰਯਾਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਵੀਅਤਨਾਮ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਹੋਂਡੁਰਸ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ. ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਪੇਰੂ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਨਿਕਾਰਾਗੁਆ, ਗੁਆਟੇਮਾਲਾ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਹਨ.

ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 125 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ -ਰੋਟੀ ਲਈ ਕਾਫੀ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਕੌਫੀ ਫਾਰਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਛੋਟੇ ਧਾਰਕ ਕਿਸਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ 80% ਕੌਫੀ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਹੋਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕੌਫੀ ਤੋਂ ਜੋੜੇ ਗਏ ਮੁੱਲ ਦਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕਾਫੀ ਕਿਸਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੌਫੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚੂਨ ਕੀਮਤ ਦਾ ਸਿਰਫ 7-10% ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਬਾਕੀ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਰੋਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੂਨ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ, ਇਸਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਹੈ. ਤਿੰਨ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਦਾਰ ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਵਪਾਰ (ਈਕਾਮ, ਨਿuਮੈਨ ਅਤੇ ਵੋਲਕਾਫ) ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਤੇ 40% ਕੌਫੀ ਦਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੌਫੀ ਰੋਸਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੇਸਲੇ ਅਤੇ ਜੈਕਬਸ ਡੌਵੇ ਏਗਬਰਸ (ਜੇਡੀਈ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ. ਉਪਭੋਗਤਾ ਖੋਜ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ 53% ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਕਿਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਕੱਪ ਕੌਫੀ ਲਈ $ 1.31 ਵਾਧੂ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ.


ਐਪੀਸੋਡ 56 - ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ

ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ "ਚੈਰੀ" ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਬੀਜ ਹੈ ਕੌਫੀ ਪੌਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਥੋਪੀਆ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ. [1] ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਫੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣਯੋਗ ਵਸਤੂ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਅਰੇਬਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਅਰੇਬਿਕਾ), ਰੋਬਸਟਾ (ਕੋਫੀਆ ਕੈਨਿਫੋਰਾ), ਲਾਈਬੇਰਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ), ਅਤੇ ਐਕਸੈਲਸਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ ਵਰ. ਡੀਵਰਵੇਰੀ).

ਅਰੇਬਿਕਾ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੌਫੀ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਬੀਨਜ਼ ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਘੱਟ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਦੇ ਪੌਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਯੂਰਪ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੜੇ ਜਾਂ ਰਬੜ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੈਫੀਨ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੀੜੇ -ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ). ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਤਕਾਲ ਕੌਫੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੁੰਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਲਾਈਬੇਰਿਕਾ ਅਤੇ ਐਕਸੇਲਸਾ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਦੁਰਲੱਭ ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਹਨ.

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਫੀ ਪਲਾਂਟ ਉਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰੇ. ਕਾਫੀ ਪੌਦੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਖੇਤੀ ਦੇ 4-7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਫ਼ਸਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. [2]

ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕੌਫੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਡ੍ਰਿੱਪ, ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ, ਕੋਲਡ ਬਰਿ,, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਰਿਸਟ੍ਰੇਟੋ). ਕੈਪਸੂਲ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਰੁਝਾਨ ਹੈ. ਯੂਐਸ ਦੇ 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਕੋਲ ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ ਪੌਡ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਪੌਡ ਅਤੇ ਕੈਪਸੂਲ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ 2025 ਤੱਕ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਕਾਫੀ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵੀ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਅਮਰੀਕਨੋ, ਕੈਪੁਚੀਨੋ, ਫਲੈਟ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਐਫੋਗੈਟੋ, ਆਈਸਡ ਕੌਫੀ) ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ.

ਕੌਫੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਚੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ "ਸੁੱਕੀ" ਜਾਂ "ਗਿੱਲੀ" ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੁੱਕੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਛੱਡਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਕੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਗਿੱਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਫਲ ਨੂੰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋ. "ਹਰੀ" ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ "ਸਾਫ਼" (ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਬੱਧ) ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਏ (ਸੰਖੇਪ) ਕੌਫੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ

ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੌਫੀ ਇੱਕ "ਰਹੱਸਮਈ ਓਟੋਮੈਨ ਰਿਵਾਜ" ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. [3] ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ "ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੰਮ ਦੀ ਦਵਾਈ" ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. [4] ਇਹ 70 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ 25 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨਕਦ ਫਸਲ ਵੀ ਹੈ। [5]

ਕੌਫੀ ਸ਼ਬਦ ਅਰਬੀ "ਕਾਹਵਾਹ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵਾਈਨ: ਕੌਫੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਵਾਈਨ ਹੈ. [6] ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯਮਨ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਮੁ cultivationਲੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ। [7] Ttਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕੌਫੀਹਾhouseਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ. [8]

ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲਗਜ਼ਰੀ ਬਣ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ. ਕਾਫੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ. ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕੌਫੀਹਾਉਸ 1650 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਕਈ ਸੌ ਕੌਫੀਹਾousesਸ ਸਨ। [9]

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਚਾਹ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅੱਜ ਚਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ. [10]

ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਅਰਬ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ 1699 ਤੱਕ ਕੌਫੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਜਾਵਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. [11] ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਫੀ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ. [12] ਡੱਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਕੌਫੀ ਨੂੰ ਅਫਰੀਕਾ ਲੈ ਗਏ. ਫਿਰ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸੂਰੀਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. ਫਿਰ ਇੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਗੁਆਨਾ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਕੀਤੀ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਜਮੈਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਪੇਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿubaਬਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ. [13]

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ

ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ 2020 ਵਿੱਚ 465.9 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਸੀ (ਇਹ 2019 ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਛਾਲ ਸੀ). 2020 ਵਿੱਚ 10.21 ਮਿਲੀਅਨ ਬੈਗ ਕੌਫੀ ਦਾ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕ ਕਾਫੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਚਨਬੱਧ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਯੂਐਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਆਬਾਦੀ ਦੇ 12 ਗੁਣਾ ਹੈ, ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ ($ 7.8 ਬਿਲੀਅਨ) ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ (14 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ) ਨਾਲੋਂ ਅੱਧੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ.

ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਨਿਰਯਾਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਵੀਅਤਨਾਮ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਹੋਂਡੁਰਸ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ. ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਪੇਰੂ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਨਿਕਾਰਾਗੁਆ, ਗੁਆਟੇਮਾਲਾ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਹਨ.

ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 125 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ -ਰੋਟੀ ਲਈ ਕਾਫੀ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਕੌਫੀ ਫਾਰਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਛੋਟੇ ਧਾਰਕ ਕਿਸਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ 80% ਕੌਫੀ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਹੋਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕੌਫੀ ਤੋਂ ਜੋੜੇ ਗਏ ਮੁੱਲ ਦਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕਾਫੀ ਕਿਸਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੌਫੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚੂਨ ਕੀਮਤ ਦਾ ਸਿਰਫ 7-10% ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਬਾਕੀ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਰੋਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੂਨ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ, ਇਸਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਹੈ. ਤਿੰਨ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਦਾਰ ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਵਪਾਰ (ਈਕਾਮ, ਨਿuਮੈਨ ਅਤੇ ਵੋਲਕਾਫ) ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਤੇ 40% ਕੌਫੀ ਨੂੰ ਦਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੌਫੀ ਰੋਸਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੇਸਲੇ ਅਤੇ ਜੈਕਬਸ ਡੌਵੇ ਈਗਰਜ਼ (ਜੇਡੀਈ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ. ਉਪਭੋਗਤਾ ਖੋਜ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ 53% ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਕਿਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਕੱਪ ਕੌਫੀ ਲਈ $ 1.31 ਵਾਧੂ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ.


ਐਪੀਸੋਡ 56 - ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ

ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ "ਚੈਰੀ" ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਬੀਜ ਹੈ ਕੌਫੀ ਪੌਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਥੋਪੀਆ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ. [1] ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਫੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣਯੋਗ ਵਸਤੂ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਅਰੇਬਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਅਰੇਬਿਕਾ), ਰੋਬਸਟਾ (ਕੋਫੀਆ ਕੈਨਿਫੋਰਾ), ਲਾਈਬੇਰਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ), ਅਤੇ ਐਕਸੈਲਸਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ ਵਰ. ਡੀਵਰਵੇਰੀ).

ਅਰੇਬਿਕਾ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਬੀਨਜ਼ ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਘੱਟ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਦੇ ਪੌਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਯੂਰਪ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੜੇ ਜਾਂ ਰਬੜ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੈਫੀਨ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੀੜੇ -ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ). ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਤਕਾਲ ਕੌਫੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੁੰਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਲਾਇਬੇਰਿਕਾ ਅਤੇ ਐਕਸੇਲਸਾ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਦੁਰਲੱਭ ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਹਨ.

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਫੀ ਪਲਾਂਟ ਉਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰੇ. ਕਾਫੀ ਪੌਦੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ 4-7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਫ਼ਸਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. [2]

ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕੌਫੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਡ੍ਰਿੱਪ, ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ, ਕੋਲਡ ਬਰਿ,, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਰਿਸਟ੍ਰੇਟੋ). ਕੈਪਸੂਲ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਰੁਝਾਨ ਹੈ. ਯੂਐਸ ਦੇ 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਕੋਲ ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ ਪੌਡ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਪੌਡ ਅਤੇ ਕੈਪਸੂਲ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ 2025 ਤੱਕ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਕਾਫੀ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵੀ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਅਮਰੀਕਨੋ, ਕੈਪੁਚੀਨੋ, ਫਲੈਟ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਐਫੋਗੈਟੋ, ਆਈਸਡ ਕੌਫੀ) ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ.

ਕੌਫੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਚੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ "ਸੁੱਕੀ" ਜਾਂ "ਗਿੱਲੀ" ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੁੱਕੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਛੱਡਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਕੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਗਿੱਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਬੀਜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਫਲ ਨੂੰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋ. "ਹਰੀ" ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ "ਸਾਫ਼" (ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਬੱਧ) ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਏ (ਸੰਖੇਪ) ਕੌਫੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ

ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੌਫੀ ਇੱਕ "ਰਹੱਸਮਈ ਓਟੋਮੈਨ ਰਿਵਾਜ" ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. [3] ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ "ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੰਮ ਦੀ ਦਵਾਈ" ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. [4] ਇਹ 70 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ 25 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਨਕਦ ਫਸਲ ਵੀ ਹੈ। [5]

ਕੌਫੀ ਸ਼ਬਦ ਅਰਬੀ "ਕਾਹਵਾਹ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵਾਈਨ: ਕੌਫੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਵਾਈਨ ਹੈ. [6] ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯਮਨ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਮੁ cultivationਲੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ। [7] Ttਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕੌਫੀਹਾhouseਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ. [8]

ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲਗਜ਼ਰੀ ਬਣ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ. ਕਾਫੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ. ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕੌਫੀਹਾਉਸ 1650 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਕਈ ਸੌ ਕੌਫੀਹਾousesਸ ਸਨ। [9]

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਚਾਹ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅੱਜ ਚਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ. [10]

ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਅਰਬ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ 1699 ਤੱਕ ਕੌਫੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਜਾਵਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. [11] ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਫੀ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ. [12] ਡੱਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਕੌਫੀ ਨੂੰ ਅਫਰੀਕਾ ਲੈ ਗਏ. ਫਿਰ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸੂਰੀਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. ਫਿਰ ਇੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਗੁਆਨਾ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਕੀਤੀ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਜਮੈਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਪੇਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿubaਬਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ. [13]

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ

ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਦਾ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ 2020 ਵਿੱਚ 465.9 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਸੀ (ਇਹ 2019 ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਛਾਲ ਸੀ). 2020 ਵਿੱਚ 10.21 ਮਿਲੀਅਨ ਬੋਰੀਆਂ ਕਾਫੀ ਦਾ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕ ਕਾਫੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਚਨਬੱਧ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਯੂਐਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਆਬਾਦੀ ਦੇ 12 ਗੁਣਾ ਹੈ, ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ ($ 7.8 ਬਿਲੀਅਨ) ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ (14 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ) ਨਾਲੋਂ ਅੱਧੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ.

ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਨਿਰਯਾਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਵੀਅਤਨਾਮ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਹੋਂਡੁਰਸ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ. ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਪੇਰੂ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਨਿਕਾਰਾਗੁਆ, ਗੁਆਟੇਮਾਲਾ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਹਨ.

ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 125 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ -ਰੋਟੀ ਲਈ ਕਾਫੀ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਕੌਫੀ ਫਾਰਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਛੋਟੇ ਧਾਰਕ ਕਿਸਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ 80% ਕੌਫੀ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਹੋਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕੌਫੀ ਤੋਂ ਜੋੜੇ ਗਏ ਮੁੱਲ ਦਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕਾਫੀ ਕਿਸਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੌਫੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚੂਨ ਕੀਮਤ ਦਾ ਸਿਰਫ 7-10% ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਬਾਕੀ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਰੋਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੂਨ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ, ਇਸਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਹੈ. ਤਿੰਨ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਦਾਰ ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਵਪਾਰ (ਈਕਾਮ, ਨਿuਮੈਨ ਅਤੇ ਵੋਲਕਾਫੇ) ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਤੇ 40% ਕੌਫੀ ਦਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੌਫੀ ਰੋਸਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੇਸਲੇ ਅਤੇ ਜੈਕਬਸ ਡੌਵੇ ਏਗਬਰਸ (ਜੇਡੀਈ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ. ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ 53% ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਕਿਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਕੱਪ ਕੌਫੀ ਲਈ $ 1.31 ਵਾਧੂ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ.


ਐਪੀਸੋਡ 56 - ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ

ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ "ਚੈਰੀ" ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਬੀਜ ਹੈ ਕੌਫੀ ਪੌਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਥੋਪੀਆ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ. [1] ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਫੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣਯੋਗ ਵਸਤੂ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਅਰੇਬਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਅਰੇਬਿਕਾ), ਰੋਬਸਟਾ (ਕੋਫੀਆ ਕੈਨਿਫੋਰਾ), ਲਾਇਬੇਰਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ), ਅਤੇ ਐਕਸੈਲਸਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ ਵਰ. ਡੀਵਰਵੇਰੀ).

ਅਰੇਬਿਕਾ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਬੀਨਜ਼ ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸੁਆਦ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਘੱਟ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਦੇ ਪੌਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਯੂਰਪ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੜੇ ਜਾਂ ਰਬੜ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੈਫੀਨ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੀੜੇ -ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ). ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਤਕਾਲ ਕੌਫੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੁੰਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਲਾਇਬੇਰਿਕਾ ਅਤੇ ਐਕਸੇਲਸਾ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਦੁਰਲੱਭ ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਹਨ.

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਫੀ ਪਲਾਂਟ ਉਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰੇ. ਕਾਫੀ ਪੌਦੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ 4-7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਫ਼ਸਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. [2]

ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕੌਫੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਡ੍ਰਿੱਪ, ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ, ਕੋਲਡ ਬਰਿ,, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਰਿਸਟ੍ਰੇਟੋ). ਕੈਪਸੂਲ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਰੁਝਾਨ ਹੈ. ਯੂਐਸ ਦੇ 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਕੋਲ ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ ਪੌਡ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਪੌਡ ਅਤੇ ਕੈਪਸੂਲ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ 2025 ਤੱਕ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਕਾਫੀ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵੀ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਅਮਰੀਕਨੋ, ਕੈਪੁਚੀਨੋ, ਫਲੈਟ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਐਫੋਗੈਟੋ, ਆਈਸਡ ਕੌਫੀ) ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ.

ਕੌਫੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਚੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ "ਸੁੱਕੀ" ਜਾਂ "ਗਿੱਲੀ" ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੁੱਕੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਛੱਡਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਕੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਗਿੱਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਫਲ ਨੂੰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋ. "ਹਰੀ" ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ "ਸਾਫ਼" (ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਬੱਧ) ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਏ (ਸੰਖੇਪ) ਕੌਫੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ

ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੌਫੀ ਇੱਕ "ਰਹੱਸਮਈ ਓਟੋਮੈਨ ਰਿਵਾਜ" ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. [3] ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ "ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੰਮ ਦੀ ਦਵਾਈ" ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. [4] ਇਹ 70 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ 25 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਨਕਦ ਫਸਲ ਵੀ ਹੈ। [5]

ਕੌਫੀ ਸ਼ਬਦ ਅਰਬੀ "ਕਾਹਵਾਹ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵਾਈਨ: ਕੌਫੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਵਾਈਨ ਹੈ. [6] ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯਮਨ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਮੁ cultivationਲੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ। [7] Ttਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕੌਫੀਹਾhouseਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ. [8]

ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲਗਜ਼ਰੀ ਬਣ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ. ਕਾਫੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ. ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕੌਫੀਹਾਉਸ 1650 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਕਈ ਸੌ ਕੌਫੀਹਾousesਸ ਸਨ। [9]

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਚਾਹ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅੱਜ ਚਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ. [10]

ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਅਰਬ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ 1699 ਤੱਕ ਕੌਫੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਜਾਵਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. [11] ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਫੀ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ. [12] ਡੱਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਕੌਫੀ ਨੂੰ ਅਫਰੀਕਾ ਲੈ ਗਏ. ਫਿਰ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸੂਰੀਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. ਫਿਰ ਇੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਗੁਆਨਾ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਕੀਤੀ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਜਮੈਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਪੇਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿubaਬਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ. [13]

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ

ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਦੀ ਕੁੱਲ ਕੀਮਤ 2020 ਵਿੱਚ 465.9 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਸੀ (ਇਹ 2019 ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਛਾਲ ਸੀ). 2020 ਵਿੱਚ 10.21 ਮਿਲੀਅਨ ਬੈਗ ਕੌਫੀ ਦਾ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕ ਕਾਫੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਚਨਬੱਧ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਯੂਐਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਆਬਾਦੀ ਦੇ 12 ਗੁਣਾ ਹੈ, ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ ($ 7.8 ਬਿਲੀਅਨ) ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ (14 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ) ਨਾਲੋਂ ਅੱਧੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ.

ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਨਿਰਯਾਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਵੀਅਤਨਾਮ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਹੋਂਡੁਰਸ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ. ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਪੇਰੂ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਨਿਕਾਰਾਗੁਆ, ਗੁਆਟੇਮਾਲਾ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਹਨ.

ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 125 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ -ਰੋਟੀ ਲਈ ਕਾਫੀ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਕੌਫੀ ਫਾਰਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਛੋਟੇ ਧਾਰਕ ਕਿਸਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ 80% ਕੌਫੀ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਹੋਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕੌਫੀ ਤੋਂ ਜੋੜੇ ਗਏ ਮੁੱਲ ਦਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕਾਫੀ ਕਿਸਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੌਫੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚੂਨ ਕੀਮਤ ਦਾ ਸਿਰਫ 7-10% ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਬਾਕੀ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਰੋਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੂਨ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ, ਇਸਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਹੈ. ਤਿੰਨ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਦਾਰ ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਵਪਾਰ (ਈਕਾਮ, ਨਿuਮੈਨ ਅਤੇ ਵੋਲਕਾਫ) ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਤੇ 40% ਕੌਫੀ ਦਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੌਫੀ ਰੋਸਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੇਸਲੇ ਅਤੇ ਜੈਕਬਸ ਡੌਵੇ ਏਗਬਰਸ (ਜੇਡੀਈ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ. ਉਪਭੋਗਤਾ ਖੋਜ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ 53% ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਕਿਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਕੱਪ ਕੌਫੀ ਲਈ $ 1.31 ਵਾਧੂ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ.


ਐਪੀਸੋਡ 56 - ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ

ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ "ਚੈਰੀ" ਦਾ ਅੰਦਰਲਾ ਬੀਜ ਹੈ ਕੌਫੀ ਪੌਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਥੋਪੀਆ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ. [1] ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਫੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣਯੋਗ ਵਸਤੂ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਅਰੇਬਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਅਰੇਬਿਕਾ), ਰੋਬਸਟਾ (ਕੋਫੀਆ ਕੈਨਿਫੋਰਾ), ਲਾਈਬੇਰਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ), ਅਤੇ ਐਕਸੈਲਸਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ ਵਰ. ਡੀਵਰਵੇਰੀ).

ਅਰੇਬਿਕਾ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਬੀਨਜ਼ ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਘੱਟ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਦੇ ਪੌਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਯੂਰਪ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੜੇ ਜਾਂ ਰਬੜ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੈਫੀਨ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੀੜੇ -ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ). ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਤਕਾਲ ਕੌਫੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੁੰਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਲਾਈਬੇਰਿਕਾ ਅਤੇ ਐਕਸੇਲਸਾ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਦੁਰਲੱਭ ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਹਨ.

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਫੀ ਪਲਾਂਟ ਉਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰੇ. ਕਾਫੀ ਪੌਦੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਖੇਤੀ ਦੇ 4-7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਫ਼ਸਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. [2]

ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕੌਫੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਡ੍ਰਿੱਪ, ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ, ਕੋਲਡ ਬਰਿ,, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਰਿਸਟ੍ਰੇਟੋ). ਕੈਪਸੂਲ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਰੁਝਾਨ ਹੈ. ਯੂਐਸ ਦੇ 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ ਪੌਡ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਪੌਡ ਅਤੇ ਕੈਪਸੂਲ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ 2025 ਤੱਕ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਕਾਫੀ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵੀ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਅਮਰੀਕਨੋ, ਕੈਪੁਚੀਨੋ, ਫਲੈਟ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਐਫੋਗੈਟੋ, ਆਈਸਡ ਕੌਫੀ) ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ.

ਕੌਫੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਚੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ "ਸੁੱਕੀ" ਜਾਂ "ਗਿੱਲੀ" ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੁੱਕੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਛੱਡਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਕੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਗਿੱਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਬੀਜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਫਲ ਨੂੰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋ. "ਹਰੀ" ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ "ਸਾਫ਼" (ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਬੱਧ) ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਏ (ਸੰਖੇਪ) ਕੌਫੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ

ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੌਫੀ ਇੱਕ "ਰਹੱਸਮਈ ਓਟੋਮੈਨ ਰਿਵਾਜ" ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. [3] ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ "ਬੇਮਿਸਾਲ ਕੰਮ ਦੀ ਦਵਾਈ" ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. [4] ਇਹ 70 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ 25 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਨਕਦ ਫਸਲ ਵੀ ਹੈ। [5]

ਕੌਫੀ ਸ਼ਬਦ ਅਰਬੀ "ਕਾਹਵਾਹ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵਾਈਨ: ਕੌਫੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਵਾਈਨ ਹੈ. [6] ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਯਮਨ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਮੁ cultivationਲੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ। [7] Ttਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕੌਫੀਹਾhouseਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ. [8]

ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲਗਜ਼ਰੀ ਬਣ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਂਦਾ. ਕਾਫੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ. ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕੌਫੀਹਾਉਸ 1650 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਕਈ ਸੌ ਕੌਫੀਹਾousesਸ ਸਨ। [9]

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਚਾਹ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅੱਜ ਚਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ. [10]

ਯਮਨ ਵਿੱਚ ਅਰਬ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ 1699 ਤੱਕ ਕੌਫੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦਾ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਜਾਵਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. [11] ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਫੀ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ. [12] ਡੱਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਕੌਫੀ ਨੂੰ ਅਫਰੀਕਾ ਲੈ ਗਏ. ਫਿਰ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਸੂਰੀਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ. ਫਿਰ ਇੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਗੁਆਨਾ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਕੀਤੀ. ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਜਮੈਕਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਪੇਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿubaਬਾ ਵਿੱਚ ਕੌਫੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ. 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਕੌਫੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਥਾਂ ਸੀ. [13]

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ

ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਦੀ ਕੁੱਲ ਕੀਮਤ 2020 ਵਿੱਚ 465.9 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਸੀ (ਇਹ 2019 ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਛਾਲ ਸੀ). 2020 ਵਿੱਚ 10.21 ਮਿਲੀਅਨ ਬੋਰੀਆਂ ਕਾਫੀ ਦਾ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕ ਕਾਫੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਚਨਬੱਧ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਯੂਐਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਅਨ ਆਬਾਦੀ ਦੇ 12 ਗੁਣਾ ਹੈ, ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ ($ 7.8 ਬਿਲੀਅਨ) ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਮਾਰਕੀਟ (14 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ) ਨਾਲੋਂ ਅੱਧੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ.

ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਨਿਰਯਾਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਵੀਅਤਨਾਮ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਹੋਂਡੁਰਸ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ. ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੌਫੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਪੇਰੂ, ਕੋਲੰਬੀਆ, ਨਿਕਾਰਾਗੁਆ, ਗੁਆਟੇਮਾਲਾ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਹਨ.

ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 125 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ -ਰੋਟੀ ਲਈ ਕਾਫੀ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਕੌਫੀ ਫਾਰਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਛੋਟੇ ਧਾਰਕ ਕਿਸਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ 80% ਕੌਫੀ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਹੋਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕੌਫੀ ਤੋਂ ਜੋੜੇ ਗਏ ਮੁੱਲ ਦਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਕਾਫੀ ਕਿਸਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੌਫੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚੂਨ ਕੀਮਤ ਦਾ ਸਿਰਫ 7-10% ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਬਾਕੀ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਰੋਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੂਨ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ, ਇਸਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਹੈ. ਤਿੰਨ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਦਾਰ ਗਲੋਬਲ ਕੌਫੀ ਵਪਾਰ (ਈਕਾਮ, ਨਿuਮੈਨ ਅਤੇ ਵੋਲਕਾਫ) ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਤੇ 40% ਕੌਫੀ ਦਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੌਫੀ ਰੋਸਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਧਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੇਸਲੇ ਅਤੇ ਜੈਕਬਸ ਡੌਵੇ ਏਗਬਰਸ (ਜੇਡੀਈ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਕੌਫੀ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ. ਉਪਭੋਗਤਾ ਖੋਜ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ 53% ਯੂਐਸ ਕੌਫੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਕਿਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਕੱਪ ਕੌਫੀ ਲਈ $ 1.31 ਵਾਧੂ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ.


ਐਪੀਸੋਡ 56 - ਨੈਤਿਕ ਕੌਫੀ

ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਦੇ "ਚੈਰੀ" ਤੋਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬੀਜ ਹਨ ਕੌਫੀ ਪੌਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਥੋਪੀਆ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ. [1] ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਫੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣਯੋਗ ਵਸਤੂ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਅਰੇਬਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਅਰੇਬਿਕਾ), ਰੋਬਸਟਾ (ਕੋਫੀਆ ਕੈਨਿਫੋਰਾ), ਲਾਈਬੇਰਿਕਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ), ਅਤੇ ਐਕਸੈਲਸਾ (ਕੋਫੀਆ ਲਿਬਰਿਕਾ ਵਰ. ਡੀਵਰਵੇਰੀ).

ਅਰੇਬਿਕਾ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੌਫੀ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਬੀਨਜ਼ ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨਜ਼ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਘੱਟ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤਲ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਅਰੇਬਿਕਾ ਦੇ ਪੌਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਰੋਬਸਟਾ ਬੀਨ ਯੂਰਪ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੜੇ ਜਾਂ ਰਬੜ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਵਧਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੈਫੀਨ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਕੀੜੇ -ਮਕੌੜਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ). ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਤਕਾਲ ਕੌਫੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਭੁੰਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਾਈ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਰੋਬਸਟਾ ਕੌਫੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਲਾਇਬੇਰਿਕਾ ਅਤੇ ਐਕਸੇਲਸਾ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਦੁਰਲੱਭ ਕੌਫੀ ਬੀਨਜ਼ ਹਨ.

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਫੀ ਪਲਾਂਟ ਉਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫੀ ਚੈਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰੇ. ਕਾਫੀ ਪੌਦੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ 4-7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਫ਼ਸਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. [2]

ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕੌਫੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਡ੍ਰਿੱਪ, ਡੋਲ੍ਹ ਦਿਓ, ਕੋਲਡ ਬਰਿ,, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਰਿਸਟ੍ਰੇਟੋ). ਕੈਪਸੂਲ ਕੌਫੀ ਇੱਕ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਰੁਝਾਨ ਹੈ. ਯੂਐਸ ਦੇ 40% ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਕੋਲ ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ ਪੌਡ ਮਸ਼ੀਨ ਹੈ. ਕੌਫੀ ਪੌਡ ਅਤੇ ਕੈਪਸੂਲ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਬਾਜ਼ਾਰ 2025 ਤੱਕ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ.

ਇੱਥੇ ਕਾਫੀ ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵੀ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਐਸਪ੍ਰੈਸੋ, ਅਮਰੀਕਨੋ, ਕੈਪੁਚੀਨੋ, ਫਲੈਟ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਐਫੋਗੈਟੋ, ਆਈਸਡ ਕੌਫੀ) ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗੇ.

ਕੌਫੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

When coffee cherries are picked, the beans are removed either through a “dry” or “wet” process. The dry process involves leaving the beans in the sun to dry and then running them through a grinder. In the wet process, you use water to wash the fruit away from the seed. The “green” coffee beans are then “cleaned” (inspected and sorted) and then roasted.

A (Brief) History of Coffee

Four hundred years ago, coffee was a “mysterious Ottoman custom” cultivated commercially only in Yemen.[3] Now it is an “unrivalled work drug” and a ubiquitous daily necessity.[4] It is also a cash crop produced by more than 25 million people in over 70 countries.[5]

The word coffee derives from the Arabic “qahwah”, meaning wine: coffee is the wine of Islam.[6] Early coffee cultivation took place in the sixteenth century on the hillsides of Yemen.[7] The Ottoman empire set up a coffeehouse as one of its first actions after conquering a new city, to demonstrate the civility of their rule.[8]

Coffee became a European luxury in the seventeenth century as Europeans brought the tradition back from visits in the Middle East. Coffee was especially popular in England. The first coffeehouse in London was established in the early 1650s, but by the turn of the 18th century there were several hundred coffeehouses there.[9]

British traders had more success trading for tea than coffee, which is one reason that England is today associated more with tea than coffee.[10]

Arab traders in Yemen monopolized coffee production until 1699, when the Dutch successfully introduced coffee to Java.[11]After that, coffee spread around the world through pathways of empire and slavery.[12] After the Dutch, the French colonial administrators took coffee to Africa. Then the Dutch introduced coffee to Suriname. Then a Portuguese official smuggled coffee from French Guiana to Brazil. The British began cultivating coffee in Jamaica and the Spanish established coffee in Cuba. By the end of the 18th century coffee was virtually everywhere in the Americas.[13]

The Coffee Industry

The total value of the global coffee industry was $465.9 billion in 2020 (this was a huge jump from 2019). 10.21 million bags of coffee were exported in 2020.

People around the world drink coffee, but the Aussies may be the most committed market. Even though the U.S. population is 12x the Australian population, the Australian coffee market ($7.8 billion) is more than half as much as the U.S. coffee market ($14 billion).

The world’s top coffee exporters include: Brazil, Vietnam, Colombia, Honduras, and Indonesia. Canada’s top coffee supplying countries are Brazil, Peru, Colombia, Nicaragua, Guatemala, and Mexico.

Around 125 million people globally depend on coffee for their livelihoods. Unlike some commodities, which are grown on large plantations, small coffee farms proliferate: smallholder farmers produce 80% of the world’s coffee.

Like other agricultural commodities, farmworkers receive very little of the value added from coffee. Coffee farmers typically earn only 7-10% of the retail price of coffee. The rest goes to traders, roasters, and retailers downstream.

In part, this has to do with the concentration of coffee buying and processing. Three coffee buyers control half of the global coffee trade (ECOM, Neumann and Volcafe). And 40% of coffee is processed by the ten largest coffee roasters, including Nestlé and Jacobs Douwe Egbers (JDE).

There is an interest in making the coffee industry fairer. Consumer research has found that 53% of U.S. coffee drinkers want to buy ethical coffee and are willing to pay $1.31 extra for a cup of coffee produced by a cooperative farmer.


Episode 56 - Ethical Coffee

Coffee beans are the inner seed from the “cherry” of the coffea plant, which is native to Ethiopia.[1] Coffee is the world’s second most tradable commodity, after crude oil. There are four primary types of coffee: Arabica (coffea arabica), Robusta (coffea caniphora), Liberica (coffea liberica), and Exelsa (coffea liberica var. dewervrei).

Arabica is the most common type of coffee consumed in North America. Arabica beans are sweet less acidic in flavour than Robusta beans. They are farmed in areas with high elevations above sea level and where rain is prevalent. Arabica plants are delicate and prone to disease, which makes it challenging to grow in large quantities.

Robusta beans are most popular in Europe, the Middle East, and Africa. It is not generally very popular because it can taste burnt or rubbery. But Robusta coffee is easier to grow and has higher levels of caffeine (which acts as a natural insect repellant). It is typically used in instant coffee and as a filler in dark roasts. There are some very good Robusta coffees, but this variety is usually seen as lower quality.

Liberica and Excelsa are both relatively rare coffee beans.

You can grow a coffee plant in your apartment, but don’t expect it to produce coffee cherries. Coffee plants are trees that yield mature harvests only after 4-7 years of attentive cultivation.[2]

There are lots of different coffee brewing styles (e.g., drip, pour over, cold brew, espresso, ristretto). Capsule coffee is a rising trend. More than 40% of U.S. households own an espresso pod machine. The global market for coffee pod and capsule machines is expected to double by 2025.

There is also a wide variety of coffee drink types (e.g., espresso, americano, cappuccino, flat white, affogato, iced coffee) but we won’t get into those.

How Coffee is Made

When coffee cherries are picked, the beans are removed either through a “dry” or “wet” process. The dry process involves leaving the beans in the sun to dry and then running them through a grinder. In the wet process, you use water to wash the fruit away from the seed. The “green” coffee beans are then “cleaned” (inspected and sorted) and then roasted.

A (Brief) History of Coffee

Four hundred years ago, coffee was a “mysterious Ottoman custom” cultivated commercially only in Yemen.[3] Now it is an “unrivalled work drug” and a ubiquitous daily necessity.[4] It is also a cash crop produced by more than 25 million people in over 70 countries.[5]

The word coffee derives from the Arabic “qahwah”, meaning wine: coffee is the wine of Islam.[6] Early coffee cultivation took place in the sixteenth century on the hillsides of Yemen.[7] The Ottoman empire set up a coffeehouse as one of its first actions after conquering a new city, to demonstrate the civility of their rule.[8]

Coffee became a European luxury in the seventeenth century as Europeans brought the tradition back from visits in the Middle East. Coffee was especially popular in England. The first coffeehouse in London was established in the early 1650s, but by the turn of the 18th century there were several hundred coffeehouses there.[9]

British traders had more success trading for tea than coffee, which is one reason that England is today associated more with tea than coffee.[10]

Arab traders in Yemen monopolized coffee production until 1699, when the Dutch successfully introduced coffee to Java.[11]After that, coffee spread around the world through pathways of empire and slavery.[12] After the Dutch, the French colonial administrators took coffee to Africa. Then the Dutch introduced coffee to Suriname. Then a Portuguese official smuggled coffee from French Guiana to Brazil. The British began cultivating coffee in Jamaica and the Spanish established coffee in Cuba. By the end of the 18th century coffee was virtually everywhere in the Americas.[13]

The Coffee Industry

The total value of the global coffee industry was $465.9 billion in 2020 (this was a huge jump from 2019). 10.21 million bags of coffee were exported in 2020.

People around the world drink coffee, but the Aussies may be the most committed market. Even though the U.S. population is 12x the Australian population, the Australian coffee market ($7.8 billion) is more than half as much as the U.S. coffee market ($14 billion).

The world’s top coffee exporters include: Brazil, Vietnam, Colombia, Honduras, and Indonesia. Canada’s top coffee supplying countries are Brazil, Peru, Colombia, Nicaragua, Guatemala, and Mexico.

Around 125 million people globally depend on coffee for their livelihoods. Unlike some commodities, which are grown on large plantations, small coffee farms proliferate: smallholder farmers produce 80% of the world’s coffee.

Like other agricultural commodities, farmworkers receive very little of the value added from coffee. Coffee farmers typically earn only 7-10% of the retail price of coffee. The rest goes to traders, roasters, and retailers downstream.

In part, this has to do with the concentration of coffee buying and processing. Three coffee buyers control half of the global coffee trade (ECOM, Neumann and Volcafe). And 40% of coffee is processed by the ten largest coffee roasters, including Nestlé and Jacobs Douwe Egbers (JDE).

There is an interest in making the coffee industry fairer. Consumer research has found that 53% of U.S. coffee drinkers want to buy ethical coffee and are willing to pay $1.31 extra for a cup of coffee produced by a cooperative farmer.


Episode 56 - Ethical Coffee

Coffee beans are the inner seed from the “cherry” of the coffea plant, which is native to Ethiopia.[1] Coffee is the world’s second most tradable commodity, after crude oil. There are four primary types of coffee: Arabica (coffea arabica), Robusta (coffea caniphora), Liberica (coffea liberica), and Exelsa (coffea liberica var. dewervrei).

Arabica is the most common type of coffee consumed in North America. Arabica beans are sweet less acidic in flavour than Robusta beans. They are farmed in areas with high elevations above sea level and where rain is prevalent. Arabica plants are delicate and prone to disease, which makes it challenging to grow in large quantities.

Robusta beans are most popular in Europe, the Middle East, and Africa. It is not generally very popular because it can taste burnt or rubbery. But Robusta coffee is easier to grow and has higher levels of caffeine (which acts as a natural insect repellant). It is typically used in instant coffee and as a filler in dark roasts. There are some very good Robusta coffees, but this variety is usually seen as lower quality.

Liberica and Excelsa are both relatively rare coffee beans.

You can grow a coffee plant in your apartment, but don’t expect it to produce coffee cherries. Coffee plants are trees that yield mature harvests only after 4-7 years of attentive cultivation.[2]

There are lots of different coffee brewing styles (e.g., drip, pour over, cold brew, espresso, ristretto). Capsule coffee is a rising trend. More than 40% of U.S. households own an espresso pod machine. The global market for coffee pod and capsule machines is expected to double by 2025.

There is also a wide variety of coffee drink types (e.g., espresso, americano, cappuccino, flat white, affogato, iced coffee) but we won’t get into those.

How Coffee is Made

When coffee cherries are picked, the beans are removed either through a “dry” or “wet” process. The dry process involves leaving the beans in the sun to dry and then running them through a grinder. In the wet process, you use water to wash the fruit away from the seed. The “green” coffee beans are then “cleaned” (inspected and sorted) and then roasted.

A (Brief) History of Coffee

Four hundred years ago, coffee was a “mysterious Ottoman custom” cultivated commercially only in Yemen.[3] Now it is an “unrivalled work drug” and a ubiquitous daily necessity.[4] It is also a cash crop produced by more than 25 million people in over 70 countries.[5]

The word coffee derives from the Arabic “qahwah”, meaning wine: coffee is the wine of Islam.[6] Early coffee cultivation took place in the sixteenth century on the hillsides of Yemen.[7] The Ottoman empire set up a coffeehouse as one of its first actions after conquering a new city, to demonstrate the civility of their rule.[8]

Coffee became a European luxury in the seventeenth century as Europeans brought the tradition back from visits in the Middle East. Coffee was especially popular in England. The first coffeehouse in London was established in the early 1650s, but by the turn of the 18th century there were several hundred coffeehouses there.[9]

British traders had more success trading for tea than coffee, which is one reason that England is today associated more with tea than coffee.[10]

Arab traders in Yemen monopolized coffee production until 1699, when the Dutch successfully introduced coffee to Java.[11]After that, coffee spread around the world through pathways of empire and slavery.[12] After the Dutch, the French colonial administrators took coffee to Africa. Then the Dutch introduced coffee to Suriname. Then a Portuguese official smuggled coffee from French Guiana to Brazil. The British began cultivating coffee in Jamaica and the Spanish established coffee in Cuba. By the end of the 18th century coffee was virtually everywhere in the Americas.[13]

The Coffee Industry

The total value of the global coffee industry was $465.9 billion in 2020 (this was a huge jump from 2019). 10.21 million bags of coffee were exported in 2020.

People around the world drink coffee, but the Aussies may be the most committed market. Even though the U.S. population is 12x the Australian population, the Australian coffee market ($7.8 billion) is more than half as much as the U.S. coffee market ($14 billion).

The world’s top coffee exporters include: Brazil, Vietnam, Colombia, Honduras, and Indonesia. Canada’s top coffee supplying countries are Brazil, Peru, Colombia, Nicaragua, Guatemala, and Mexico.

Around 125 million people globally depend on coffee for their livelihoods. Unlike some commodities, which are grown on large plantations, small coffee farms proliferate: smallholder farmers produce 80% of the world’s coffee.

Like other agricultural commodities, farmworkers receive very little of the value added from coffee. Coffee farmers typically earn only 7-10% of the retail price of coffee. The rest goes to traders, roasters, and retailers downstream.

In part, this has to do with the concentration of coffee buying and processing. Three coffee buyers control half of the global coffee trade (ECOM, Neumann and Volcafe). And 40% of coffee is processed by the ten largest coffee roasters, including Nestlé and Jacobs Douwe Egbers (JDE).

There is an interest in making the coffee industry fairer. Consumer research has found that 53% of U.S. coffee drinkers want to buy ethical coffee and are willing to pay $1.31 extra for a cup of coffee produced by a cooperative farmer.


Episode 56 - Ethical Coffee

Coffee beans are the inner seed from the “cherry” of the coffea plant, which is native to Ethiopia.[1] Coffee is the world’s second most tradable commodity, after crude oil. There are four primary types of coffee: Arabica (coffea arabica), Robusta (coffea caniphora), Liberica (coffea liberica), and Exelsa (coffea liberica var. dewervrei).

Arabica is the most common type of coffee consumed in North America. Arabica beans are sweet less acidic in flavour than Robusta beans. They are farmed in areas with high elevations above sea level and where rain is prevalent. Arabica plants are delicate and prone to disease, which makes it challenging to grow in large quantities.

Robusta beans are most popular in Europe, the Middle East, and Africa. It is not generally very popular because it can taste burnt or rubbery. But Robusta coffee is easier to grow and has higher levels of caffeine (which acts as a natural insect repellant). It is typically used in instant coffee and as a filler in dark roasts. There are some very good Robusta coffees, but this variety is usually seen as lower quality.

Liberica and Excelsa are both relatively rare coffee beans.

You can grow a coffee plant in your apartment, but don’t expect it to produce coffee cherries. Coffee plants are trees that yield mature harvests only after 4-7 years of attentive cultivation.[2]

There are lots of different coffee brewing styles (e.g., drip, pour over, cold brew, espresso, ristretto). Capsule coffee is a rising trend. More than 40% of U.S. households own an espresso pod machine. The global market for coffee pod and capsule machines is expected to double by 2025.

There is also a wide variety of coffee drink types (e.g., espresso, americano, cappuccino, flat white, affogato, iced coffee) but we won’t get into those.

How Coffee is Made

When coffee cherries are picked, the beans are removed either through a “dry” or “wet” process. The dry process involves leaving the beans in the sun to dry and then running them through a grinder. In the wet process, you use water to wash the fruit away from the seed. The “green” coffee beans are then “cleaned” (inspected and sorted) and then roasted.

A (Brief) History of Coffee

Four hundred years ago, coffee was a “mysterious Ottoman custom” cultivated commercially only in Yemen.[3] Now it is an “unrivalled work drug” and a ubiquitous daily necessity.[4] It is also a cash crop produced by more than 25 million people in over 70 countries.[5]

The word coffee derives from the Arabic “qahwah”, meaning wine: coffee is the wine of Islam.[6] Early coffee cultivation took place in the sixteenth century on the hillsides of Yemen.[7] The Ottoman empire set up a coffeehouse as one of its first actions after conquering a new city, to demonstrate the civility of their rule.[8]

Coffee became a European luxury in the seventeenth century as Europeans brought the tradition back from visits in the Middle East. Coffee was especially popular in England. The first coffeehouse in London was established in the early 1650s, but by the turn of the 18th century there were several hundred coffeehouses there.[9]

British traders had more success trading for tea than coffee, which is one reason that England is today associated more with tea than coffee.[10]

Arab traders in Yemen monopolized coffee production until 1699, when the Dutch successfully introduced coffee to Java.[11]After that, coffee spread around the world through pathways of empire and slavery.[12] After the Dutch, the French colonial administrators took coffee to Africa. Then the Dutch introduced coffee to Suriname. Then a Portuguese official smuggled coffee from French Guiana to Brazil. The British began cultivating coffee in Jamaica and the Spanish established coffee in Cuba. By the end of the 18th century coffee was virtually everywhere in the Americas.[13]

The Coffee Industry

The total value of the global coffee industry was $465.9 billion in 2020 (this was a huge jump from 2019). 10.21 million bags of coffee were exported in 2020.

People around the world drink coffee, but the Aussies may be the most committed market. Even though the U.S. population is 12x the Australian population, the Australian coffee market ($7.8 billion) is more than half as much as the U.S. coffee market ($14 billion).

The world’s top coffee exporters include: Brazil, Vietnam, Colombia, Honduras, and Indonesia. Canada’s top coffee supplying countries are Brazil, Peru, Colombia, Nicaragua, Guatemala, and Mexico.

Around 125 million people globally depend on coffee for their livelihoods. Unlike some commodities, which are grown on large plantations, small coffee farms proliferate: smallholder farmers produce 80% of the world’s coffee.

Like other agricultural commodities, farmworkers receive very little of the value added from coffee. Coffee farmers typically earn only 7-10% of the retail price of coffee. The rest goes to traders, roasters, and retailers downstream.

In part, this has to do with the concentration of coffee buying and processing. Three coffee buyers control half of the global coffee trade (ECOM, Neumann and Volcafe). And 40% of coffee is processed by the ten largest coffee roasters, including Nestlé and Jacobs Douwe Egbers (JDE).

There is an interest in making the coffee industry fairer. Consumer research has found that 53% of U.S. coffee drinkers want to buy ethical coffee and are willing to pay $1.31 extra for a cup of coffee produced by a cooperative farmer.


Episode 56 - Ethical Coffee

Coffee beans are the inner seed from the “cherry” of the coffea plant, which is native to Ethiopia.[1] Coffee is the world’s second most tradable commodity, after crude oil. There are four primary types of coffee: Arabica (coffea arabica), Robusta (coffea caniphora), Liberica (coffea liberica), and Exelsa (coffea liberica var. dewervrei).

Arabica is the most common type of coffee consumed in North America. Arabica beans are sweet less acidic in flavour than Robusta beans. They are farmed in areas with high elevations above sea level and where rain is prevalent. Arabica plants are delicate and prone to disease, which makes it challenging to grow in large quantities.

Robusta beans are most popular in Europe, the Middle East, and Africa. It is not generally very popular because it can taste burnt or rubbery. But Robusta coffee is easier to grow and has higher levels of caffeine (which acts as a natural insect repellant). It is typically used in instant coffee and as a filler in dark roasts. There are some very good Robusta coffees, but this variety is usually seen as lower quality.

Liberica and Excelsa are both relatively rare coffee beans.

You can grow a coffee plant in your apartment, but don’t expect it to produce coffee cherries. Coffee plants are trees that yield mature harvests only after 4-7 years of attentive cultivation.[2]

There are lots of different coffee brewing styles (e.g., drip, pour over, cold brew, espresso, ristretto). Capsule coffee is a rising trend. More than 40% of U.S. households own an espresso pod machine. The global market for coffee pod and capsule machines is expected to double by 2025.

There is also a wide variety of coffee drink types (e.g., espresso, americano, cappuccino, flat white, affogato, iced coffee) but we won’t get into those.

How Coffee is Made

When coffee cherries are picked, the beans are removed either through a “dry” or “wet” process. The dry process involves leaving the beans in the sun to dry and then running them through a grinder. In the wet process, you use water to wash the fruit away from the seed. The “green” coffee beans are then “cleaned” (inspected and sorted) and then roasted.

A (Brief) History of Coffee

Four hundred years ago, coffee was a “mysterious Ottoman custom” cultivated commercially only in Yemen.[3] Now it is an “unrivalled work drug” and a ubiquitous daily necessity.[4] It is also a cash crop produced by more than 25 million people in over 70 countries.[5]

The word coffee derives from the Arabic “qahwah”, meaning wine: coffee is the wine of Islam.[6] Early coffee cultivation took place in the sixteenth century on the hillsides of Yemen.[7] The Ottoman empire set up a coffeehouse as one of its first actions after conquering a new city, to demonstrate the civility of their rule.[8]

Coffee became a European luxury in the seventeenth century as Europeans brought the tradition back from visits in the Middle East. Coffee was especially popular in England. The first coffeehouse in London was established in the early 1650s, but by the turn of the 18th century there were several hundred coffeehouses there.[9]

British traders had more success trading for tea than coffee, which is one reason that England is today associated more with tea than coffee.[10]

Arab traders in Yemen monopolized coffee production until 1699, when the Dutch successfully introduced coffee to Java.[11]After that, coffee spread around the world through pathways of empire and slavery.[12] After the Dutch, the French colonial administrators took coffee to Africa. Then the Dutch introduced coffee to Suriname. Then a Portuguese official smuggled coffee from French Guiana to Brazil. The British began cultivating coffee in Jamaica and the Spanish established coffee in Cuba. By the end of the 18th century coffee was virtually everywhere in the Americas.[13]

The Coffee Industry

The total value of the global coffee industry was $465.9 billion in 2020 (this was a huge jump from 2019). 10.21 million bags of coffee were exported in 2020.

People around the world drink coffee, but the Aussies may be the most committed market. Even though the U.S. population is 12x the Australian population, the Australian coffee market ($7.8 billion) is more than half as much as the U.S. coffee market ($14 billion).

The world’s top coffee exporters include: Brazil, Vietnam, Colombia, Honduras, and Indonesia. Canada’s top coffee supplying countries are Brazil, Peru, Colombia, Nicaragua, Guatemala, and Mexico.

Around 125 million people globally depend on coffee for their livelihoods. Unlike some commodities, which are grown on large plantations, small coffee farms proliferate: smallholder farmers produce 80% of the world’s coffee.

Like other agricultural commodities, farmworkers receive very little of the value added from coffee. Coffee farmers typically earn only 7-10% of the retail price of coffee. The rest goes to traders, roasters, and retailers downstream.

In part, this has to do with the concentration of coffee buying and processing. Three coffee buyers control half of the global coffee trade (ECOM, Neumann and Volcafe). And 40% of coffee is processed by the ten largest coffee roasters, including Nestlé and Jacobs Douwe Egbers (JDE).

There is an interest in making the coffee industry fairer. Consumer research has found that 53% of U.S. coffee drinkers want to buy ethical coffee and are willing to pay $1.31 extra for a cup of coffee produced by a cooperative farmer.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: XRP RIPPLE ИМЕЕТ ДВА ВЫБОРА!!! НАМ ПОРА ВСТУПАТЬ В ИГРУ ДЛЯ ПАМПА ЦЕНЫ XRP!!! ВРЕМЯ ДЕЙСТВОВАТЬ! (ਜਨਵਰੀ 2022).